Olay 1986 yılının Kasım ayında meydana geldi. Üzeri örtülen olaylardan biri olarak kalmaya mahkumdu ama işine mal olsa bile gördüklerini açıklamakta ısrarcı olunca dünya da bu olayı öğrenmiş oldu. Kahramanımız 10000 saatin üzerinde uçuş tecrübesi olan eski bir avcı uçağı pilotu Kenju Terauchi.

Şimdi kendinizi pilot Kenju Terauchi’nin yerine koyun ve 17 Kasım 1986 günü yaşananları dinleyin.

Paris’ten Tokyo’ya bir yük şarap taşınacaktı. Japan Airlines 747 kargo uçuşunun komutasını deneyimli kaptan Kenju Terauchi üstlendi. Plana göre 1628 numaralı uçuş önce İzlanda’nın Reykjavik kentine, oradan Kuzey Atlantik ve Grönland üzerinden Kanada’yı geçerek Alaska’nın Anchorage kentine ve son olarak Pasifik Okyanusu’nu aşarak Tokyo’ya varış şeklinde planlanmıştı.  Mürettebat kendisinden başka yardımcı pilot Takanori TamefujMi ve uçuş mühendisi Yoshio Tsukuba'dan oluşuyordu.

16 Kasım 1986'da şarap yüklü JAL1628, Paris'ten havalandı ve yolculuğun ilk ayağı olan Reykjavik'e uçtu. Ertesi gün, Grönland'ın üzerinden geçip ardından Kanada'nın kuzeyini sorunsuz bir şekilde geçerek yola devam ettiler.

Alaska sınırını geçtikten hemen sonra, yerel saatle 17:09'da Anchorage Hava Trafik Kontrolü telsizle onlarla iletişime geçerek ilk radar temasını bildirdi. Anchorage uçuş kontrolörü, JAL1628’in 15 derece sola dönmesini ve 215 derece rotada Talkeetna olarak bilinen noktaya yönelmesini istedi ve transponder kodlarını verdi. Boeing 747, 35.000 fit yükseklikteydi ve yaklaşık 600 mil/saat yer hızıyla ilerliyordu.

Buna yanıt olarak, yardımcı pilot yaklaşık 15 derecelik bir sola dönüş başlattı. Kokpitin sol tarafında oturan Kaptan Terauchi, saat 17:11 gibi penceresinden yaklaşık 2000 feet aşağıda ve sol tarafta tanımlanamayan ışıklar fark etti. Başlangıçta bunların askeri uçaklar olduğunu varsayarak önemsemedi. Çünkü yakınlardaki Eielson veya Elmendorf Hava Üsleri vardı ve Alaska hava sahasında devriye gezdikleri oluyordu. Ancak kısa süre sonra ışıkların kendi uçağıyla aynı hızda ilerlediğini fark etti. Bu jetler için alışıldık bir durum değildi.

Terauchi, çevrede başka uçak olup olmadığını öğrenmek için Anchorage Kontrol Merkezi'ne iki kez hızlıca sordu. Kontrol Merkezi, askeri uçak bulunmadığını doğruladı ve yer radarının sadece 1628 numaralı uçuşu tespit ettiğini bildirdi. Ardından, iki ışık düzensiz hareketler sergilemeye başladı. Bu noktada artık Kaptan Terauchi onların birer UFO olduğunu düşünüyordu. Düzensiz nabız atışlarına benzer bir şekilde yanıp sönüyordu ışıklar.

Işıkları takip etmelerinden yaklaşık yedi dakika kadar sonra en beklenmedik anda, iki uzay gemisi yüzümüzün önünde durdu ve ışıklar saçmaya başladı. Kokpitin içi parlak bir şekilde aydınlandı ve yüzlerinde bir sıcaklık hissettiler.

Kısa bir süre sonra, ateşli ışık sönerek aynı hızda yanlarında uçan küçük ışık halkalarına dönüştü. Gemilerin ortasından, parıldayan bir ateşi andıran aralıklı ışık patlamaları yayılıyordu. Boyutları büyük bir uçağa benziyordu; biraz daha yüksekte ve hemen önlerinde uçuyorlardı.

İnsan yapımı makinelerin hızla ortaya çıkıp hızlı hareket eden bir uçakla aynı formasyonu sürdürmesinin imkansızlığı göz önüne alındığında, böyle bir karşılaşmanın açıklanamayan doğası Kaptan Terauchi'yi şaşırttı. Yine de acil bir tehdit hissi yoktu, sadece şaşkınlık vardı. Onların bu kadar yakın olmalarının ardındaki nedenler bir gizem olarak kaldı.

Soluk, beyaz bir ışık, gemilerin ayrıldığı yolu işaret ediyordu ve uçakla aynı hızda ilerliyordu. Anchorage Merkezine yapılan sorgulamalara rağmen, radarlarında hiçbir nesne tespit edilmedi. Ancak, uçağın hava radarı, aynı yönde yaklaşık yedi veya sekiz mil uzakta önemli bir yeşil daireyi ortaya çıkardı.

Eielson Hava Üssü ve Fairbanks'ın üzerinden geçerken, şehir ışıkları aşağıdaki araziyi aydınlattı. Aniden Terauchi, devasa bir uzay gemisinin silüetiyle karşı karşıya kaldı.

Anchorage Merkezi ile koordineli olarak, Kaptan Terauchi, daire çizmek ve irtifayı değiştirmek dahil olmak üzere kaçınma manevraları yaptı. Ancak, Terauchi'nin iki uçak gemisi büyüklüğünde olarak tanımladığı devasa UFO, tüm çabalarına rağmen 1628 numaralı uçuşu takip etmeye devam etti.

Terauchi dehşete kapıldı ve UFO'ların ne yapmaya çalıştığı konusunda endişelendi. Anchorage Merkezi bir askeri jetin sevk edilmesini önerdi, ancak Kaptan Terauchi, kimliği belirsiz araçla askeri bir karşılaşmanın olası istenmeyen sonuçlarından endişe duyduğu için bunu reddetti. Aynı sıralarda, bir United Airlines yolcu uçağı hava sahasına girdi ve hava trafik kontrolü (ATC) tarafından durumu görsel olarak gözlemlemesi talimatı verildi. Terauchi, “United uçağı konumumuza yaklaştığında, uzay gemisi aniden ortadan kayboldu. Bu tuhaf karşılaşma, Anchorage'dan yaklaşık 150 mil uzakta sona erdi.” dedi.

1628 Sayılı Uçuşla İlgili Soruşturma

1986 yılında, Washington, DC’deki Kaza ve Soruşturma Şubesi’nde FAA Bölüm Şefi olarak görev yapan John Callahan, JAL 1628 fenomeninden yaklaşık bir hafta sonra Alaska’dan acil bir telefon aldı.

2000 yılı civarında yapılan bir röportajda Callahan, bu olayı anlatarak, kimliğini hatırlayamadığı kimliği belirsiz bir arayanın, Alaska'daki FAA ofisini boğan medya soruları konusunda aciliyet hissi uyandırdığını ifade etti. Arayan, Callahan'a bir hafta önce 747 uçağının dahil olduğu bir UFO görme olayından bahsetti.

Callahan, arayan kişiye sivil ve askeri kayıtlar dahil olmak üzere mevcut tüm verileri ve erişilebilir tüm kasetleri toplayıp, görev yaptığı teknik merkeze bir gecede gönderilmesini söyledi. Ordunun kasetlerini paylaşma konusundaki ilk isteksizliğine rağmen, arayan kişi Anchorage Trafik Kontrolünden mevcut tüm bilgileri toplamayı başardı.

Callahan ayrıca, durumu kapsamlı bir şekilde anlamak amacıyla, radar, dijital radar ve ses kayıtları dahil olmak üzere toplanan tüm verileri radar monitörüne yansıtmak amacıyla, arayan kişiye Anchorage'daki düzeni tam olarak yeniden oluşturmasını söylediklerini açıkladı.

Kasetleri inceledikten sonra Callahan, Anchorage Hava Trafik Kontrolü (ATC), Elmendorf'un NORAD Bölgesel Operasyon Kontrol Merkezi (ROCC) ve JAL 1628'in Kaptanı Terauchi'nin dahil olduğu üçlü bir konuşmayı dinledi. Ayrıca, ATC radar gözlemlerini bir ekranda gösteren bir kaseti inceledi. Anchorage Hava Trafik Kontrolü, radarlarında UFO'ları tespit etmemiş olsa da konuşmalarından anlaşıldığı kadarıyla ordunun UFO'ları aktif olarak izlediği anlaşılıyordu. Callahan şöyle açıkladı:

“Askeri kontrolörler, uzun menzilli ve kısa menzilli radarların yanı sıra, ‘yükseklik tespit radarı’ olarak adlandırdıkları bir radara da sahiptir. Dolayısıyla, bir sistemde bir nesneyi tespit edemezlerse, başka bir sistemde yakalayabilirler. Ancak bizim radar sistemimiz böyle bir gözlemi kaydetmedi.”

Askeri kontrolörün aktardığı ayrıntılar, UFO'ların 747'nin etrafındaki hava sahasında inanılmaz derecede yüksek hızlarda seyrettiğini ortaya çıkardı. Ayrıca, askeri kontrolör başka bir şaşırtıcı gözlemde bulundu: olayın sonlarına doğru, bir United Airlines uçağı JAL uçağını gözlemlemek üzere rotasından saptırıldı. İlginç bir şekilde, Kaptan Terauchi o noktada büyük UFO'yu artık görmüyordu ve United Airlines pilotu da öyle. Ancak, her iki pilotun da haberi olmadan, askeri radar, UFO'nun United uçağının arkasına saklandığını ve onu takip etmeye başladığını açıkça gösteriyordu.

Sunumun ardından, Callahan'ın üstü ona, “Ben izin verene kadar kimseyle iletişim kurma,” talimatını verdi. Ertesi gün, üstü bir brifing düzenledi; Callahan bu brifingde şöyle anlattı: "Teknik merkezdeki tüm personeli topladım. Çeşitli veri kutuları ve odayı dolduran çıktılarla donanmış olarak üst katta toplandık. FBI'dan üç kişi, CIA'dan üç kişi ve Reagan'ın bilimsel araştırma ekibinden üç kişi getirildi; kimliklerini bilmediğim diğer kişiler de vardı, ama hepsi heyecanlı görünüyordu."

Callahan ve ekibi, tüm bulgularını gruba sundu ve sayısız teknik soruyu yanıtladı.

Brifingin sonunda, toplanan kişilere gizlilik yemini ettirildi ve toplantının ve kayıtlarının varlığını inkâr etmeleri talimatı verildi. Bu talimat bir CIA temsilcisinden geldi. Bu talimattan şaşkına dönen Callahan, bu tür bilgilerin gizlenmesinin ardındaki mantığı sorguladı. Gözlemlenen nesne o dönemde geliştirilmekte olan Stealth Bombardıman Uçağı değilse, bunun sadece bir UFO olarak sınıflandırılabileceğini düşündü. Halkın neden bilgilendirilmemesi gerektiğini sorguladı. CIA temsilcisi, bu tür bilgilerin Amerikan halkına açıklanmasının muhtemelen yaygın bir paniğe yol açacağını, bu nedenle de gizli tutulması kararının alındığını açıkladı. Buna rağmen Callahan, tüm verilerin kopyalarını ofisinde sakladı.

Fikri sorulduğunda Callahan, tanık oldukları şeyin bir UFO gibi göründüğüne inandığını ifade etti. Ronald Reagan'ın bilim ekibinin de veriler konusunda kendisiyle aynı heyecanı paylaştığını belirtti ve bunun, bir UFO'nun radarda uzun süre boyunca kaydedildiği ilk örnek olduğunu vurguladı.

Olayın ardından, Kaptan Terauchi, şirketin utancından dolayı olduğu bildirilen bir nedenle, olaydan birkaç ay sonra masa başı bir göreve atandı, ancak daha sonra görevine iade edildi. Callahan ise FAA'dan emekli oldu, endüstri danışmanı olarak kariyerine devam etti ve zaman zaman JAL 1628 sefer sayılı uçağın gerçek hikayesini paylaştı.

Evet, tarihin derinliklerine gömülen bir UFO dosyası daha. Evet biliyoruz, uzay yolculuğu kolayca yapılacak bir şey değil. Işık hızını aşmak, kurt delikleri sayesinde uzay-zaman dokusunu kullanarak evrenin farklı noktalarına ulaşmak ve hatta bunu uzaylıların bile yapamayacağını düşünmek sağ duyumuzun bizden düşünmemizi istediği şeyler. Öyle ya en yakın yıldız sistemi Proxima Centauri bizden 4.24 ışık yılı uzaktadır. O sistemin gezegenlerinden gelmesi muhtemel uzaylılarımız ışık hızında seyahat edip de 4.24 yıl geçirmeleri mümkün mü? Ya da daha düşük hızlarda daha uzun süreler…

Ne dersiniz, sizce de başka cevabı olabilir mi bu fenomenlerin?

Levent Aslan.

Kaynaklar : 

https://www.paranormalcatalog.net/ufos/flight-1628-aircraft-manoeuvres-to-avoid-ufo

https://web.archive.org/web/20110629205844/http://ufoevidence.org/Cases/CaseSubarticle.asp?ID=289

https://web.archive.org/web/20110629160228/http://ufoevidence.org/cases/case287.htm